Unha formación que eu destacaría pola súa marcada personalidade xuvenil. Un repertorio onde reina a actualidade arranxada a baile na maior parte do seu primeiro pase, iso si, cun son propio, notase que os arranxos son da súa colleita, non sonan a ningunha outra formación e moito menos a algunha canaria, o máis común nestes tempos que corren. Ese saxo de Barruso é unha gozada, sempre.
En canto á plantilla, musicalmente moi boa, con moi bo rollo e sobre todo, se falamos de Cinema, falamos dos irmans Romero, que levan o cotarro de forma moi correcta. O que lle boto eu en falta á orquestra, é un maior protagonismo da parte feminina da formación, que por outra parte son tres rapazas do mellorciño que hai en Galicia agora mesmo.
Se máis unha orquestra en crecemento continuo dende a chegada de Raúl e César e parece, que de momento non chegaron ó seu teito. De feito este ano esperan dar un salto ben grande no seu escenario.
Ningún comentario:
Publicar un comentario